قلخ ماندن و از او تیر شدن

ترکستان نان اویزان

هیج کس نمیگه دوغ مه ترش اس

سنگ ده پای لنگ اس

پیسه سون پیسه میره

گوشت از ناخون چدایی نداره

از خوشحالی ده پیرن چای نمی شه

گوشت و کارد است

گلم شه جمع کدن

دیگ سیا ره از پس کسی لور دادن

پوستینه چپه پوشیدن

ده خانه زنبور دست زدن

شیر مرغ و جان آدم

شتر مرغه گفتند چرا تخم نمی تی گفت مه خو شتر استم، گفتند جرا بار نمی بری گفت مه خو مرغ استم

ده بیل ماست مایه کدن

سوغات دگا گل دسته از دهقان بیل دسته

پنج کلکش پنج چراغ اس

-تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیز ها

قطره قطره دریا می شه

او از سر چشمه خت اس، کفر اگر از کعبه بر خیزد کجا ماند مسلمانی

صفت زن ته کو نصف ریشت کل می شه ، غیبت شه کو نصف دیگه ش کل می شه

دنیا نر کش ماده پرور است

آدم بیکار یا غر شوه یا بیمار

مرا ز خیر تو امید نیست شر مرسان

زخم شمشیر می ره زخم زبان نی

زبان نرمه شمشیر هم نمی بره

داشته آید بکار گرچه بود زهر مار

ده جان جور شاخک چسپاندن

افتاوه خرچ لیم

پایته از گلمت دور تر دراز نکو

او ه نا دیده موزه ره از پای کشیدن

ده خانه داماد هیچ گپ نیس ده خانه عروس دنگ و دونگ

خینه بعد از عید ده کون خود بزنه

بز ده غم جان کندن ثصاب ده غم چربو

روباه ره گفتند شاهدت کیس گفت دمبم

غم نداری بز بخر

مرغ کم گویش کم

دز ده کوه جای نمی شه

دز ده کلایش پر داره

به در می گویم ای دیوار بشنو

سگ زرد بیادر شغال

نانش ده روغن چرب اس

ملخک یک بار جستی دو بار جستی آخر به دستی

کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی

کلال ده کاسه شکسته او می خوره

مرداری ره که هرجه شور بتی بویش زیات تر می شه

ده بین دو سنگ آرد بودن

قصاب آشنا می پاله

دو زن دارم چه غم دارم نه گور و نی کفن دارم

خرش یک لنگ داره

سر خر بالا شدن یک عیب پایین شدن دگه عیب

بیرونش تو ره کشت درونش مره

از بی قتخی روغن زرد هم قتخ اس، از بی ملکی ملک سفید هم ملک اس

از باران خلاص شدن زیر ناوه ششتن

تازی ره وخت شکار شاشه می گیره

کند همجنس با همجنس پرواز--کبوتر با کتوبر باز با باز

ده ده کجا درختها ده کجا

زورش ده خر نمی رسه می زنه پالانه

دستم ده آلو نمی رسه آلو ترش اس

آسوده سر بیمار

او که از سر پرید چه یک نیزه چه صد نیزه

مهمان خر صاحب خانه اس

بچه مغز گندم دختر مال مردم

مهمان مهمانه دیده نداره صاحب خانه هر دویشه

کل مرد قلاچ موی شد کور مرد بادام چشم

نمک کسی را خوردن و ده نمکدان شاش کدن

سر پیاز کون پیاز؟

نان و پیاز پیشانی واز

سال خوش از بهارش پیدا س

مار ده هر جای کح بره ده غار خود راست می ره

بآذان ملای غریب کسی نماز نمی خوانه

خوب شد مسجد نداشتی اگه نی کسه ده او به نماز خواندن نمی ماندی

آتش گرفتن خو نامدی

چلو صاف به کفگیر میگه چرا اقه شکاف زیاد داری

بعد از گوز زدن چارزانو ششتن

هر دویش از یک کون گوز می زنه

یک سیب و دو نیم

یک کشمش و چل قلندر

قربان شوم خدا را --یک بام و دو هوا را

نه بآن شوری شور نه به این بی نمکی

گژدم زیر بوریا

کیک ده پاچیش درامد